Wieczne łagodne lato. Bez skwaru na skórze, mrozów czy burz mierzwiących włosy. Pod bosymi stopami masz ukwieconą łąkę. Jak okiem sięgnąć. Za plecami soczyste zielone lasy pełne przyjaznych zwierząt. Wokół krystalicznie czyste rzeki. W oddali pachnące świeżością lazurowe jeziora. Łagodny szum natury koi zmysły obiecując pyszne posiłki w gronie najbliższych. Oddychasz pełną piersią...
Kapłani, snując historie o tamtym, lepszym świecie, raczej nie przekazują konkretów; a jeżeli już, są dziecinne. Dlatego wierzący, i to niezależnie od wyznania, precyzują własne wyobrażenia życia po śmierci. Zazwyczaj równie dojrzałe — podszyte lenistwem i egotyzmem. Taka nasza natura...
Ludzkość od zawsze zerka ku niebu, snując mniej lub bardziej poważne wizje życia pozaziemskiego. Tego wyłącznie materialnego — jakie najlepiej znamy, ale w równej mierze tego nieuchwytnego, kolejnego. Któż z nas nie chciałby wiedzieć, jak naprawdę jest tam czy potem?
Co cię tutaj przywiodło? Wydawałoby się, że odpowiedź na takie pytanie jest prosta — postanowiłeś kliknąć link, bądź wpisać w przeglądarkę internetową adres mojej strony; z takich czy innych powodów. Nawet jeśli trafiłeś tu zupełnie przypadkowo, trudno przyznać, że nie miałeś żadnego wpływu na swoją aktualną sytuację. Intuicja podpowiada więc, że czytasz te słowa z własnej, nieprzymuszonej woli...
Dobro dzieci jest najważniejsze. To stwierdzenie jest tak naturalne, że dla większości stanowi niewypowiedziane motto. Wolno nam spierać się o granice; zarówno dyscypliny, jak i bezstresowego wychowania. Sytuacja, w jakiej znajdą się najmłodsi, bywa również zależna od kultury oraz wyznania, a rodzinne patologie i nadużycia, których stają się ofiarami, niestety wciąż są na porządku dziennym...
Koniec świata, zaraz obok zmartwychwstania, jest najjaskrawszym wspólnym mianownikiem sekt i organizacji religijnych. Każda grupa wyznaniowa utrzymuje, że pokora wobec jej doktryn zapewni wierzącemu życie po śmierci; również każda z nich wyczekuje końca świata — momentu, w którym Bóg wywyższy zrzeszonych...
Ogrom zróżnicowania duchowego, jaki występuje pomiędzy niskimi, stworzonymi istotami takimi jak my, a Bogiem — najwyższą osobowością istniejącą we wszechświecie jest dla nas niemożliwy do pojęcia. Gdyby, jak utrzymują organizacje religijne, przenieść nas od razu po śmierci wprost przed jego oblicze, bylibyśmy tak samo nieświadomi jego obecności, jak jesteśmy teraz...