Wszechświat tętni inteligentnym życiem. Za rogiem mieszkają nie tylko istoty podobne do nas — rozwijający się zgodnie z boskim planem śmiertelnicy, ale także zastępy wysoko rozwiniętych istot — stworzonych, aby pomóc ten plan wykonać...
Co cię tutaj przywiodło? Wydawałoby się, że odpowiedź na takie pytanie jest prosta — postanowiłeś kliknąć link, bądź wpisać w przeglądarkę internetową adres mojej strony; z takich czy innych powodów. Nawet jeśli trafiłeś tu zupełnie przypadkowo, trudno przyznać, że nie miałeś żadnego wpływu na swoją aktualną sytuację. Intuicja podpowiada więc, że czytasz te słowa z własnej, nieprzymuszonej woli...
Dobro dzieci jest najważniejsze. To stwierdzenie jest tak naturalne, że dla większości stanowi niewypowiedziane motto. Wolno nam spierać się o granice; zarówno dyscypliny, jak i bezstresowego wychowania. Sytuacja, w jakiej znajdą się najmłodsi, bywa również zależna od kultury oraz wyznania, a rodzinne patologie i nadużycia, których stają się ofiarami, niestety wciąż są na porządku dziennym...
Koniec świata, zaraz obok zmartwychwstania, jest najjaskrawszym wspólnym mianownikiem sekt i organizacji religijnych. Każda grupa wyznaniowa utrzymuje, że pokora wobec jej doktryn zapewni wierzącemu życie po śmierci; również każda z nich wyczekuje końca świata — momentu, w którym Bóg wywyższy zrzeszonych...
Ogrom zróżnicowania duchowego, jaki występuje pomiędzy niskimi, stworzonymi istotami takimi jak my, a Bogiem — najwyższą osobowością istniejącą we wszechświecie jest dla nas niemożliwy do pojęcia. Gdyby, jak utrzymują organizacje religijne, przenieść nas od razu po śmierci wprost przed jego oblicze, bylibyśmy tak samo nieświadomi jego obecności, jak jesteśmy teraz...
Powrót do życia po śmierci bezsprzecznie jest fundamentem wiary w Boga, a więc i podstawową doktryną głoszoną przez wszystkie grupy wyznaniowe oraz sekty. Nie spotkałem się jeszcze z nurtem religijnym, którego nauki wskazywałyby śmierć ciała jako ostateczny kres istnienia istoty ludzkiej. Nie inaczej jest z Przekazami Urantii...
Nic nie może narobić nam w głowach większego bałaganu niż świadomość nieuchronnej śmierci. Paradoksalnie to chyba jedyne poczucie, które może zabić za życia. Ślęczy nad każdym jak posępny, cierpliwy kat i tylko Ty wiesz, jak często do niego wracasz. Bo też kiedyś umrzesz...