Na system lokalny standardowo składa się około 1000 zamieszkałych lub nadających się do zamieszkania planet; to podstawowa jednostka „superrządu”. Jak nieomal wszystko we wszechświatach czasu i przestrzeni, systemy ewoluują wraz z ich składowymi, więc te młodsze, wciąż będące w budowie zawierają zaludnionych światów proporcjonalnie mniej. Każdy system ma swojego administratora — Władcę Systemu oraz złożone z wszelkich klas istot różnego rodzaju rady; tak skonstruowany zarząd kieruje jego sprawami z zaprojektowanej sfery — stolicy.
Chociaż Satania jest jednym z siedmiu miliardów lokalnych systemów wielkiego wszechświata, Księga Urantii nieprzypadkowo poświęca najwięcej uwagi akurat jej. Satania to nasz system, a Ziemia od samych jej początków jest jego częścią.
Niniejszym opracowaniem staram się streścić i usystematyzować ogólne dane na temat systemu Satania, jakie podaje Księga Urantii; dodatkowe informacje uzyskasz z materiału charakteryzującego stolicę Satanii — Jerusem.
Malownicza okolica
Satania jest systemem stosunkowo młodym. Nie znalazłem informacji o wieku naszego systemu, niemniej z Księgi dowiadujemy się, że zawiera obecnie 619 zamieszkałych planet (Ziemia otrzymała numer 606); 36 innych, jeszcze niezaludnionych, zbliża się do etapu, kiedy będzie mogło się pojawić na nich życie; ponad 200 kolejnych rozwija się, aby w przyszłości stać się zamieszkałymi.
System Satania jest dwudziestym czwartym (i jednym ze stu) systemem w konstelacji Norlatiadek (w niej drugim w kolejności najbardziej wysuniętym na zewnątrz) i leży na peryferiach wszechświata lokalnego Nebadon; sąsiaduje z systemami: Sandmatia, Assuntia, Porogia, Sortoria, Rantulia i Glantonia.
Do niedawna głównym administratorem Satanii był Lucyfer, a jego namiestnikiem Szatan. Panowali w stolicy przez ponad pół miliona lat. Po wybuchu buntu, którego ten pierwszy był inicjatorem, cały system odizolowano; sytuacja ta nie zmieni się, dopóki prowodyr żyje w granicach Satanii. Wprawdzie obdarzenie dokonane przez Michała oficjalnie zakończyło ów bunt, światy Książąt Planetarnych-odstępców (m.in. Ziemia) wciąż podlegają systemowej kwarantannie. Niebawem jednak wyrok na Lucyfera i jego popleczników przywróci całą Satanię do konstelacji. Wówczas wszystkie odosobnione planety zostaną ponownie włączone do obwodów systemu i jak dawniej będą mogły korzystać z przywilejów łączności międzyplanetarnej i wspólnoty między systemowej.
Z kosmicznego punktu widzenia, Satania składa się z ponad siedmiu tysięcy układów fizycznych. W jej astronomicznym środku, nieopodal stolicy, widnieje wielka, „ciemna wyspa kosmiczna”. W systemie istnieje ponad 2000 słońc, rozpraszających światło i energię po całej jego przestrzeni. Nasze Słońce jest przeciętnie jasne; z trzydziestu najbliższych nam słońc, jedynie 3 są jaśniejsze. Układ Słoneczny jest drugim, najbardziej oddalonym od stolicy systemu układem planetarnym.
W samym centrum Satanii orbituje 57 zaprojektowanych planet (stworzono je takimi, jakie są). Największą z nich, stolicę systemu — Jerusem — otacza 7 głównych satelitów, a każdy z nich posiada 7 swoich podsatelitów. To tzw. światy kultury przejściowej. Jerusem jest około 100 razy większe od Ziemi; jerusemskie satelity są od Ziemi większe około dziesięciokrotnie; poszczególne podstatelity są mniej więcej ziemskich rozmiarów.
Kalendarz
Systemy pomiaru czasu nazywane są w Satanii „czasem wszechświata” lub „czasem Nebadonu” (albo „czasem Salvingtonu” — jego stolicy); również „czasem systemu” lub po prostu „czasem Satanii”. W całym systemie uznaje się go za czas standardowy.
Dzień Satanii (zwany w Księdze Urantii również dniem Jerusem) jest o godzinę, 4 minuty i 15 sekund krótszy od trzech ziemskich dni — to czas, jaki sfera stołeczna potrzebuje, aby wykonać obrót wokół własnej osi; w stolicy obowiązuje dziesięciodniowy tydzień. Rok systemu składa się ze 100 dni Satanii.
Układ SI
Obowiązującą w Satanii miarą odległości jest mila Jerusem, która wynosi mniej więcej 7 ziemskich mil, tj.: 11,3 km. Standardowa waga, gradant, odpowiada prawie równo dziesięciu naszym uncjom (280 g).
Rząd Satanii
Rządy systemów stanowią pierwszy stopień pozaplanetarnego zwierzchnictwa. W centrum ich zainteresowania leży przede wszystkim stan fizyczny, a więc i problemy biologiczne mieszkańców podległych planet.
Na Władców Systemów wyznacza się najczęściej Synów Lanonandeków klasy pierwszej. W Nebadonie zwierzchnikom tym powierzono wiele obowiązków wykonawczych, ale przy tym niespotykaną swobodę osobistą (nie we wszystkich wszechświatach Władcy Systemów mogą korzystać z takich uprawnień); a to zwiększa ryzyko odstępstwa. W Satanii, mimo buntu byłego głównego administratora — Lucyfera, nie wprowadzono zmian w metodach zarządzania systemem. Aktualny Władca Satanii sprawuje taką samą władzę, jaką dysponował jego nielojalny poprzednik (nie licząc spraw, które z racji buntu pozostają pod nadzorem Ojców Konstelacji).
Obecny szef Satanii jest miłosiernym i utalentowanym władcą, suwerenem wypróbowanym w czasie buntu. Lanaforge, gdy służył jako asystent Władcy Systemu, był wierny Michałowi w czasie dawniejszego przewrotu we wszechświecie Nebadon. Ten wspaniały i utalentowany Pan Satanii jest wypróbowanym i sprawdzonym administratorem. W czasie drugiego buntu w Nebadonie, kiedy Władca Systemu pobłądził i poddał się władzy ciemności, Lanaforge, pierwszy asystent błądzącego szefa, przejął kierownictwo rządu i tak prowadził sprawy systemu, że stosunkowo niewiele osobowości zostało utraconych, zarówno na światach zarządu jak i na zamieszkałych planetach nieszczęśliwego systemu. Lanaforge wyróżnił się w całym Nebadonie, jako jedyny Syn Lanonandek klasy pierwszej, który tak lojalnie służył Michałowi, szczególnie w obliczu odstępstwa swego brata, zwierzchnika i starszego rangą. Lanaforge pozostanie prawdopodobnie na Jerusem tak długo, aż nie zapanuje się nad wszystkimi konsekwencjami wcześniejszej głupoty a skutki buntu nie zostaną wyeliminowane z Satanii.
45:2.3 (511.3)
Rady
Główny administrator systemu lokalnego, Władca Systemu, zawsze ma do pomocy dwóch albo trzech Synów Lanonandeków, którzy działają jako jego asystenci — pierwszy i drugi. Teraz jednak system Satania jest kierowany przez personel, złożony z siedmiu Lanonandeków:
45:3.1 (512.1)
1. Władca Systemu — Lanaforge, numer 2.709 klasy pierwszej, sukcesor odstępcy Lucyfera.
45:3.2 (512.2)
2. Pierwszy asystent Władcy — Mansurotia, numer 17.841 z Lanonandeków klasy trzeciej. Wysłany do Satanii razem z Lanaforge.
45:3.3 (512.3)
3. Drugi asystent Władcy — Sadib, numer 271.402 z klasy trzeciej. Sadib również przybył do Satanii z Lanaforge.
45:3.4 (512.4)
4. Opiekun systemu — Holdant, numer 19 z korpusu klasy trzeciej, przetrzymujący i kontrolujący wszystkie internowane duchy, wyższe od klasy śmiertelnego bytu. Holdant tak samo przybył do Satanii z Lanaforge.
45:3.5 (512.5)
5. Rejestrator systemu — Vilton, sekretarz służby Lanonandeków w Satanii, numer 374 trzeciej klasy. Vilton był członkiem pierwotnej grupy Lanaforge.
45:3.6 (512.6)
6. Kierownik obdarzenia — Fortant, numer 319.847 z rezerw Lanonandeków drugiej klasy, tymczasowy szef wszystkich operacji wszechświatowych, przeniesionych do Jerusem od czasu obdarzenia Urantii przez Michała. Fortant przydzielony został do personelu Lanaforge tysiąc dziewięćset lat temu, według czasu Urantii.
45:3.7 (512.7)
7. Wysoki radca — Hanavard, numer 67 z Synów Lanonandeków klasy pierwszej, członek wysokiego korpusu radców i koordynatorów wszechświata. Działa on jako tymczasowy przewodniczący rady wykonawczej Satanii. Hanavard jest dwunastym członkiem tej klasy, służącym na takim stanowisku na Jerusem od czasu buntu Lucyfera.
45:3.8 (512.8)
Ta grupa kierownicza, złożona z siedmiu Lanonandeków, stanowi poszerzoną administrację nadzwyczajną, której istnienie jest konieczne ze względu na bunt Lucyfera. Na Jerusem istnieją tylko sądy niższej instancji, ponieważ system jest jednostką administracyjną a nie orzekającą, tym niemniej administracji Lanonandeka pomaga rada wykonawcza, najwyższe ciało doradcze Satanii. Rada ta składa się z dwunastu członków:
45:3.9 (512.9)
1. Hanavard, Lanonandek przewodniczący.
45:3.10 (512.10)
2. Lanaforge, Władca Systemu.
45:3.11 (512.11)
3. Mansurotia, pierwszy asystent Władcy.
45:3.12 (512.12)
4. Szef Melchizedeków Satanii.
45:3.13 (512.13)
5. Tymczasowy dyrektor Nosicieli Życia w Satanii.
45:3.14 (512.14)
6. Szef finalistów w Satanii.
45:3.15 (512.15)
7. Pierwszy Adam w Satanii, szef nadzorujący Synów Materialnych.
45:3.16 (512.16)
8. Kierownik zastępów seraficznych Satanii.
45:3.17 (512.17)
9. Szef kontrolerów fizycznych Satanii.
45:3.18 (512.18)
10. Kierownik Nadzorców Mocy Morontialnej systemu.
45:3.19 (512.19)
11. Tymczasowy szef istot pośrednich systemu.
45:3.20 (513.1)
12. Tymczasowy szef korpusu wznoszących się śmiertelników.
45:3.21 (513.2)
Rada ta okresowo wybiera trzech członków, aby reprezentowali system lokalny w najwyższej radzie zarządu wszechświata, ale reprezentacja taka została zawieszona ze względu na bunt. Satania posiada teraz obserwatora w zarządzie wszechświata lokalnego, jednak od czasu obdarzenia, dokonanego przez Michała, system zaczął na nowo wybierać dziesięciu członków do ciała prawodawczego Edentii.
45:3.22 (513.3)
Kolejną radą Satanii, którą przywołuje Księga Urantii, jest rada konsultacyjna. Składa się z dwudziestu czterech radców, osobistych pomocników Michała — stwórcy i władcy wszechświata Nebadon. Radcy ci mogą reprezentować go we wszystkich kwestiach dotyczących apeli zmartwychwstania Satanii; również w wielu innych sprawach związanych ze wznoszeniem się śmiertelników pochodzących z odizolowanych planet. Są pełnomocnikami wykonującymi jego nadplanowe zlecenia oraz specjalne polecenia Gabriela z Salvingtonu. Wszyscy pochodzą z Ziemi. Nieco więcej o dwudziestu czterech radcach napisałem w tekście o Urantii.
Tych dwudziestu czterech radców zwerbowanych zostało z ośmiu ras Urantii a ostatni z nich przyłączony został do tej grupy w czasie apelu zmartwychwstania Michała, tysiąc dziewięćset lat temu. Rada konsultacyjna z Urantii składa się z następujących członków:
45:4.2 (513.5)
1. Onagar, wielki umysł z epoki przed Księciem Planetarnym, który nakazał swym braciom czcić „Dawcę Oddechu”.
45:4.3 (513.6)
2. Mansant, wielki nauczyciel z epoki po Księciu Planetarnym na Urantii, który kazał swym braciom wielbić „Wielkie Światło”.
45:4.4 (513.7)
3. Onamonalonton, pradawny wódz człowieka czerwonego, który nie kazał swej rasie czcić wielu bogów, tylko wielbić „Wielkiego Ducha”.
45:4.5 (513.8)
4. Orlandof, książę ludzi niebieskich oraz ich wódz, prowadzący ich do poznania boskości „Najwyższego Szefa”.
45:4.6 (513.9)
5. Porshunta, wyrocznia wymarłej rasy pomarańczowej, który prowadził ten lud ku czczeniu „Wielkiego Nauczyciela”.
45:4.7 (513.10)
6. Singlangton, pierwszy z ludzi żółtych, który nauczał i prowadził swój lud ku czczeniu „Jednej Prawdy” zamiast wielu. Tysiące lat temu człowiek żółty wiedział o jednym Bogu.
45:4.8 (513.11)
7. Fantad, który wybawił ludzi zielonych z ciemności oraz wiódł ich ku czczeniu „Jednego Źródła Życia”.
45:4.9 (513.12)
8. Orvonon, niosący światłość rasom indygo, ich dawny wódz służący „Bogu Bogów”.
45:4.10 (513.13)
9. Adam, zdyskredytowany, ale zrehabilitowany planetarny ojciec Urantii, Materialny Syn Boga, sprowadzony do formy ciała materialnego, przetrwał śmierć i został następnie wyniesiony do tej pozycji rozporządzeniem Michała.
45:4.11 (514.1)
10. Ewa, matka rasy fioletowej Urantii, która wycierpiała karę za odstępstwo wraz z małżonkiem i razem z nim została zrehabilitowana oraz przydzielona do służby z tą grupą przetrwałych śmiertelników.
45:4.12 (514.2)
11. Henoch, pierwszy śmiertelnik z Urantii zespolony z Dostrajaczem Myśli za życia w ciele.
(514.3) 45:4.13
12. Mojżesz, wyzwoliciel resztek zanikającej rasy fioletowej, inspirator czczenia na nowo Ojca Wszechświatowego pod imieniem „Boga Izraela”.
45:4.14 (514.4)
13. Eliasz, dusza transponowana po swych świetnych sukcesach duchowych, odniesionych w epoce po Synu Materialnym.
45:4.15 (514.5)
14. Machiventa Melchizedek, jedyny Syn tej klasy, który obdarzył sobą narody Urantii. Podczas gdy wciąż zaliczany jest do Melchizedeków, został „na zawsze kapłanem Najwyższych”, na wieki podjął się służenia w charakterze wznoszącego się śmiertelnika, ponieważ przebywał na Urantii w formie ciała śmiertelnego w Salemie, za dni Abrahama. Melchizedek ten został potem ogłoszony namiestnikiem Księcia Planetarnego Urantii i ma swą główną siedzibę na Jerusem. Został upoważniony do działania w imieniu Michała, który jest aktualnie Księciem Planetarnym tego właśnie świata, na którym przeszedł swoje końcowe obdarzenie w ludzkiej formie. Pomimo tego, Urantia nadal jest nadzorowana przez kolejnych gubernatorów generalnych rezydentów, członków rady dwudziestu czterech.
45:4.16 (514.6)
15. Jan Chrzciciel, zwiastun misji Michała na Urantii a w ciele daleki kuzyn Syna Człowieczego.
45:4.17 (514.7)
16. 1-2-3 Pierwszy, przywódca lojalnych istot pośrednich, służących Gabrielowi w okresie zdrady Caligastii, wyniesiony na tę pozycję przez Michała, po tym jak Michał zdobył nieograniczoną władzę.
45:4.18 (514.8)
Te wybrane osobowości są na prośbę Gabriela tymczasowo wyłączone z porządku wznoszenia się i nie mamy pojęcia, jak długo mogą służyć na tych stanowiskach.
45:4.19 (514.9)
Miejsca 17, 18, 19 i 20 nie są zajęte na stałe. Są one tymczasowo zapełniane na podstawie jednomyślnej zgody szesnastu stałych członków, trzymane teraz jako otwarte na późniejsze ich obsadzenie wznoszącymi się śmiertelnikami z obecnej epoki Urantii, po jej obdarzeniu Synem.
45:4.20 (514.10)
Miejsca 21, 22, 23 i 24 także są tymczasowo zapełniane, trzymane w rezerwie dla wielkich nauczycieli innych, kolejnych epok, które na pewno przyjdą po obecnej epoce. Epoki Synów-Arbitrów i Nauczycieli-Synów oraz epoki światłości i życia antycypowane są na Urantii, niezależnie od niespodziewanych odwiedzin Boskich Synów, które ewentualnie mogą się zdarzyć.
45:4.21 (514.11)
Ponadto, Władca Systemu przewodniczy systemowej radzie władców światowych, Książąt Planetarnych i gubernatorów generalnych przebywających na odizolowanych planetach. Ta rada planetarna zbiera się co jakiś czas w stolicy.
W stolicy Satanii funkcjonuje również organ wyborczy, zwany radą jerusemską. Składa się z tysiąca członków, którzy reprezentantują istoty żyjące w systemie w sprawach dotyczących wszelakich nominacji. Rada jerusemska wyznacza m.in. dziesięciu przedstawicieli, którzy zasilą organ prawodawczy konstelacji (każdy system ma tam swoich delegatów). Także na samym Jerusem funkcjonuje wiele organów wybieralnych. Na zaawansowanych światach (nie tylko na zarządach, jak Jerusem) podejmuje się wszelkie kroki, aby ważne stanowiska administracyjne piastowały wyłącznie przygotowane do tego, kompetentne istoty. Dlatego zarówno członkowie jerusemskiej rady, jak i wskazani przez nich kandydaci muszą być odpowiednio wykształceni.
Mieścina
Jesteśmy mieszkańcami Satanii. Kiedy przyjmiemy, że Ziemia jest naszym domem, Satania byłaby miejscowością, z której pochodzimy. Podczas rozważań nad przedstawionymi w Księdze Urantii powiatem (konstelacją), województwem (wszechświatem lokalnym), państwem (mniejszym sektorem), unią (większym sektorem) i wreszcie planetą (superwszechświatem), przekonałem się, że im dalej w las (czy raczej w przestrzeń), tym trudniej to wszystko ogarnąć. Havona i Wyspa Raj to dla mnie już zupełny kosmos. Stopniowa, wszechobecna ewolucja sprawia, że system wraz z jego stolicą są nam najbliższe; nie tylko ze względu na odległość. Dzięki temu powinno udać się nam co nieco z ich charakterystyki zrozumieć. Co zresztą autorzy Przekazów wydają się potwierdzać.
Księga Urantii wręcz brutalnie poszerza nasz horyzont. Pamiętajmy jednak, że nie wiedza o wielkim wszechświecie jest nam najbardziej potrzebna, ale odwaga, aby żyć prawdziwą religią, gdziekolwiek na mapie by nas nie poniosło.