Administracjom wielkiego wszechświata przydzielono konkretne, acz różne zakresy obowiązków. Z naszej perspektywy władze konstelacji, bo to o nich będzie mowa, stanowią drugi stopień pozaplanetarnego nadzoru. I kiedy rządy pierwszego stopnia — systemów lokalnych, w największej mierze interesują się stanem fizycznym mieszkańców planet, władze konstelacji skupiają się przede wszystkim na unifikacji i stabilizacji swych części składowych. Działają więc jako organy prawodawcze, zwracając szczególną uwagę na warunki społeczno-polityczne panujące w podległych im systemach i zamieszkałych światach. My też nie pozostajemy bez kosmicznego nadzoru. Ziemia jest jedną ze stu tysięcy zaludnionych planet konstelacji Norlatiadek.
Kosmiczna układanka
1000 zamieszkałych lub nadających się do zamieszkania planet składa się na system lokalny. Zgrupowanie stu takich systemów tworzy konstelację. Sto konstelacji to wszechświat lokalny. Norlatiadek jest siedemdziesiątą konstelacją we wszechświecie Nebadon; a że w kosmosie ruch jest powszechny, obecnie przemierza jego peryferia. O pełnej (czy raczej nam objawionej) strukturze wielkiego wszechświata, dowiesz się z podlinkowanych cytatów. Bardziej szczegółowym charakterystykom poszczególnych sekcji wielkiego wszechświata poświęcam odrębny segment tej strony.
Stolica
Ośrodek administracyjny Norlatiadeku to 771 zaprojektowanych sfer. Tam też swe szkolenia odbywają wznoszący się ku Bogu śmiertelnicy. W samym centrum tego skupiska planet mieści się największa z nich — Edentia — stolica naszej konstelacji i siedziba Najwyższych Ojców. O Edentii i otaczających ją światach więcej przeczytasz w dedykowanym materiale.
Najwyżsi Ojcowie…
Przez epoki całe panowała na Urantii wielka dezorientacja, gdy idzie o różnych władców wszechświata. Wielu późniejszych nauczycieli mieszało swe mgliście pojmowane i nieokreślone bóstwa plemienne z Najwyższymi Ojcami. Jeszcze później Hebrajczycy połączyli wszystkich tych niebiańskich władców w kompleksowe Bóstwo. Jeden z tych nauczycieli rozumiał, że Najwyżsi Ojcowie nie są Najwyższymi Władcami, skoro powiedział: „Ten, który mieszka w ochronie Najwyższego i w cieniu Wszechmocnego przebywać będzie”. W zapisach Urantii czasem niezmiernie trudno rozpoznać, kogo właściwie określa się słowem „Najwyższy”. Jednak Daniel rozumiał dobrze te kwestie. Powiedział: „Najwyższy panuje w królestwie ludzi i kogo chce ustanawia nad nimi”.
43:3.4 (488.6)
Władcy konstelacji wywodzą się z klasy synostwa wszechświata lokalnego — wszyscy są Vorondadekami. Po wyznaczeniu do służby w roli zarządzających konstelacjami zyskują miano Najwyższych Ojców. „Najwyższych”, gdyż ucieleśniają najwyższą mądrość administracyjną. Oprócz niedoścignionej wiedzy, pośród wszystkich Synów Boga z wszechświata lokalnego wyróżnia ich także najwyższa lojalność. Ich uczciwość i wierność, jako grupy, nigdy nie były kwestionowane. Najwyżsi Ojcowie nigdy nie zawiedli.
Najwyżsi Ojcowie służą jakby pomiędzy. Przewodzą konstelacjom, ale działają przy tym jako łącznicy pomiędzy systemami a centralną administracją wszechświata oraz administracją superwszechświata. Są w stałym kontakcie ze swoimi bezpośrednimi podwładnymi — Władcami Systemów, ale również z przełożonymi w stolicy wszechświata.
Konstelacje z założenia służą szerszym zadaniom. Wspólnie, szefowie poszczególnych konstelacji pracują jako najwyższy gabinet doradczy Syna Stwórcy zawiadującego ich wszechświatem. Obrady setki Najwyższych Ojców w pierwszej kolejności dotyczą ogólnego dobra wszystkich konstelacji, zatem i jednoczenia administracji całego wszechświata lokalnego. Dlatego nie zajmują się mieszkańcami planet, w rozumieniu jednostki. Ani mną, ani tobą. Zarządzenia prawodawcze czy prawotwórcze Najwyższych Ojców dotykają planet konstelacji kompleksowo. Tak samo ludzi na Ziemi, jak na innych zamieszkałych światach Norlatiadeku.
Każda konstelacja pozostaje również pod obserwacją ambasadorów Rajskiej Trójcy — Wiernych Czasu. Obserwatorzy ci są ostatnim ogniwem łańcucha doradczo-administracyjnego, który rozciąga się od sfer Ojca Wszechświatowego w Raju, do sekcji wszechświatów lokalnych. Nadzór Trójcy kończy się właśnie na konstelacjach — rajscy doradcy nie przebywają na stałe w systemach ani na zaludnionych światach.
…z Norlatiadeku
Gabriel, główny administrator Nebadonu przydziela każdej konstelacji wszechświata do roli Najwyższych Ojców co najmniej trzech Synów Vorondadeków. Przewodniczący tej trójki nazywany jest Ojcem Konstelacji. Jego towarzysze otrzymują miano (starszego) Najwyższego Ojca i młodszego Najwyższego Ojca.
Starszy Najwyższy Ojciec sprawuje najczęściej nadzór nad sprawami duchowymi; młodszy Najwyższy Ojciec zajmuje się kwestiami materialnymi konstelacji. Służba przewodniczącego im Ojca Konstelacji wiąże się z funkcjami prawotwórczymi i prawodawczymi. Gdy Ojciec Konstelacji uczestniczy w naradach, zadania władcy konstelacji przejmuje starszy Najwyższy Ojciec. Niemniej niezależnie od tymczasowych roszad, żadne ważniejsze prawa nie zostają wprowadzone, dopóki wszyscy trzej Najwyżsi Ojcowie nie zgodzą się w sprawie każdego szczegółu ich realizacji.
W Nebadonie standardowo Ojciec Konstelacji sprawuje władzę przez około 50 000 lat (10 000 lat wszechświata), służąc uprzednio przez takie same okresy jako młodszy, a potem jako starszy Najwyższy Ojciec. Podczas takich wymian administracyjnych, starszy Najwyższy Ojciec zostaje szefem rządu, a młodszy przejmuje obowiązki starszego; Vorondadecy bez przydziału, rezydujący w Salvingtonie, wyznaczają jednego spośród siebie, aby przejął obowiązki młodszego Najwyższego Ojca. Zgodnie z tymi zasadami, każdy z Najwyższych Ojców zasiada w zarządzie konstelacji średnio przez 150 000 lat.
W Norlatiadeku sprawy mają się jednak inaczej. Od czasu i z powodu buntu Lucyfera rotacja Najwyższych Ojców na Edentii została zawieszona. Obecnie mamy więc tych samych władców konstelacji, którzy pełnili swe obowiązki w chwili wzniecenia rebelii 200 000 lat temu. Na czas tego kryzysu Najwyżsi Ojcowie z Norlatiadeku przejęli także pewne obszary władzy na zbuntowanych światach (np. u nas). Prawdopodobnie do czasu osądzenia buntowników we władzach Norlatiadeku nie nastąpią żadne zmiany.
Każdy poddany kwarantannie albo odosobniony świat, ma Syna Vorondadeka, działającego w charakterze obserwatora. Nie bierze on udziału w administracji planetarnej, chyba, że ma od Ojca Konstelacji nakaz interwencji w sprawy różnych narodów. W rzeczywistości to właśnie Najwyższy Ojciec-obserwator „panuje nad królestwami ludzkimi”. Urantia jest jednym z odosobnionych światów Norlatiadeku a Vorondadek-obserwator pozostaje na tej planecie od czasu zdrady Caligastii. Kiedy Machiventa Melchizedek służył w częściowo materialnej formie na Urantii, składał on pełen szacunku hołd Najwyższemu Ojcu-obserwatorowi, będącemu wtedy na służbie, jak jest napisane: „A Melchizedek, król Salemu, był kapłanem Najwyższego”. Melchizedek objawił Abrahamowi swe powiązania z Najwyższym-obserwatorem, kiedy powiedział: „I niech będzie błogosławiony Najwyższy, który wydał nieprzyjaciół twoich w ręce twoje”.
43:5.17 (491.13)
Zarząd
Władzę decyzyjną sprawuje trójka wyznaczonych Najwyższych Ojców, niemniej w zarządzaniu sprawami konstelacji często wspiera ich grono doradcze. Liczba doradców, także klasy Vorondadeków, zależy od natężenia pracy. Szefowie konstelacji w dowolnym momencie mogą poprosić o dodatkowe wsparcie.
W zarządzie Norlatiadeku zasiada 12 Synów Vorondadeków:
1. Ojciec Konstelacji. Obecny Najwyższy Ojciec, władca Norlatiadeku, o numerze 617.318 serii Vorondadeków z Nebadonu. Służył w wielu konstelacjach, w całym naszym wszechświecie lokalnym, zanim się podjął pełnienia obowiązków na Edentii.
43:5.3 (490.8)
2. Starszy asystent Najwyższy Ojciec.
43:5.4 (490.9)
3. Młodszy asystent Najwyższy Ojciec.
43:5.5 (491.1)
4. Najwyższy Ojciec-doradca, osobisty reprezentant Michała, od czasu, gdy Michał osiągnął status Syna-Mistrza.
43:5.6 (491.2)
5. Najwyższy Ojciec-administrator, osobisty reprezentant Gabriela, pozostający na Edentii od czasu buntu Lucyfera.
43:5.7 (491.3)
6. Najwyższy Ojciec, szef planetarnych obserwatorów, kierujący obserwatorami Vorondadekami, przebywającymi na odosobnionych światach Satanii.
43:5.8 (491.4)
7. Najwyższy Ojciec-arbiter, Syn Vorondadek, któremu powierzono obowiązki korygowania wszystkich problemów, wynikłych z buntu w konstelacji.
43:5.9 (491.5)
8. Najwyższy Ojciec-administrator od sytuacji krytycznych, Syn Vorondadek, któremu powierzono dostosowanie zarządzeń do sytuacji krytycznych, prawodawstwa Norlatiadeku do oddzielonych przez bunt światów Satanii.
43:5.10 (491.6)
9. Najwyższy Ojciec-mediator, Syn Vorondadek, który harmonizować ma z rutynową administracją konstelacji te specjalne adaptacje, które są związane z obdarzeniem Urantii. Istnienie na Urantii pewnych funkcji archanielskich i licznych innych, nie rutynowych służb, razem z funkcjonowaniem specjalnym Gwiazd Błyszczących Wieczornych na Jerusem, sprawia, że działalność tego Syna jest potrzebna.
43:5.11 (491.7)
10. Najwyższy Ojciec sędzia-adwokat, szef trybunału działającego w sytuacjach krytycznych, zajmuje się rozważaniem problemów specjalnych Norlatiadeku, powstałych z zamieszania wywołanego buntem w Satanii.
43:5.12 (491.8)
11. Najwyższy Ojciec-łącznik, Syn Vorondadek, przydzielony do władców Edentii, ale powołany jako doradca specjalny współpracujący z Wiernym Czasu odnośnie przyjęcia najlepszej metody rozwiązywania problemów wynikających z buntu i nielojalności istot stworzonych.
43:5.13 (491.9)
12. Najwyższy Ojciec-dyrektor, przewodniczący rady Edentii dla sytuacji krytycznych. Wszystkie osobowości, przydzielone do Norlatiadeku ze względu na przewrót w Satanii, tworzą radę dla sytuacji krytycznych a przewodniczy im urzędnik, Syn Vorondadek, który ma bardzo duże doświadczenie.
43:5.14 (491.10)
Prawo
Ojcowie Konstelacji nie rządzą arbitralnie (a zakładam, że mogliby). Zadania prawodawcze i prawotwórcze Norlatiadeku realizują trzy zgromadzenia wszechświatowych istot; czwarta grupa tak wypracowane akty prawne zatwierdza, a potem autoryzuje ich rozpowszechnianie.
Program legislacyjny buduje izba niższa. Wszyscy jej członkowie są śmiertelnikami — wznoszącymi się reprezentantami systemów danej konstelacji; pracują pod przewodnictwem finalisty. Poszczególne systemy lokalne kierują do pracy w niższej izbie po dziesięciu swoich przedstawicieli, więc standardowo zasiada tam 1000 osób. W stolicy Norlatiadeku to zgromadzenie nie ma obecnie pełnej obsady (Księga Urantii nie wyjaśnia takiego stanu rzeczy. Mogłoby się wydawać, że wakaty wynikają z buntu Lucyfera. W Przekazie 45:3.22 (513.3) powiedziano jednak, że od czasu obdarzenia Urantii, dokonanego przez Chrystusa Michała, Satania wznowiła nabór członków do tego ciała prawodawczego. Być może istnieją w Norlatiadeku inne, zbyt młode systemy, które nie mogą jeszcze nominować tam swoich członków i stąd nieobsadzone miejsca).
Środkową izbę prawodawczą formują serafini, ich pomocnicy i inne potomstwo Matki Ducha wszechświata lokalnego. To zgromadzenie liczy 100 istot. Członków do izby środkowej nominują ich przełożeni — osobowości kierujące działaniami takich istot podczas ich służby w konstelacji. Nie znalazłem w Księdze Urantii informacji na temat zadań tej izby.
Najwyższe ciało prawodawcze, nazywane też doradczym, to „izba Boskich Synów”. Tworzy je dziesięciu doświadczonych Synów, wyznaczonych do służby w organie przez Najwyższych Ojców. Członkowie izby doradczej zbierają potrzebne informacje i zgodnie ze swoim mianem służą wsparciem dla niższych izb.
Ostateczną formę aktów prawnych zatwierdza połączona rada prawodawców. Rada ta również wydaje zezwolenia na dalsze rozpowszechnianie aktów. W rzeczywistości ustanawia prawo obowiązujące w całej konstelacji, a jej postanowienia są ostateczne. Połączoną radę prawodawców zasila trzech członków z każdej z izb; przewodniczy im młodszy Najwyższy Ojciec.
Sądy
Konstelacje stanowią odrębne, samorządne sekcje wszechświatów lokalnych. W związku z czym, w każdej mogą obowiązywać inne rozporządzenia prawne. Nebadon nie ma swoich praw jako takich, jednak funkcje sędziowskie leżą w kompetencjach jego administracji. To sądy Salvingtonu dyktują rozstrzygnięcia i harmonizują pracę podległych im składowych, niemniej zawsze opierając się na prawach konstelacji. W zarządach każdej z konstelacji działają jednak dwa trybunały pomocnicze — rada Melchizedeków i sąd Najwyższych Ojców.
Rada Melchizedeków to dwunastu doświadczonych w służbie Synów tej klasy. Wszelkie problemy wymagające rozsądzenia, w pierwszej kolejności trafiają właśnie do nich. Tymczasowe orzeczenia Melchizedeków następnie przekazywane są do sądu Najwyższych Ojców. Księga Urantii nie omawia zadań ani nie precyzuje składu osobowego tego trybunału. Dowiadujemy się jednak, że ma co najmniej jedną sekcję (ale jest ich pewnie więcej) — oddział śmiertelników złożony z siedmiu sędziów; wszyscy są wznoszącymi się śmiertelnikami i prawdopodobnie zajmują się sprawami innych śmiertelników.
Powiat
Jesteśmy obywatelami Norlatiadeku. Podczas omawiania systemu lokalnego, pokusiłem się o porównanie szczebli administracyjnych wielkiego wszechświata do naszych przyziemnych podziałów terytorialnych. Założyłem, że jeżeli Ziemia jest naszym domem, a Satania miejscowością, z której pochodzimy, omawiany Norlatiadek byłby czymś w rodzaju powiatu, którego ta jest częścią. Tak, konstelacja to dopiero powiat; 100 000 zamieszkałych planet (Nebadon byłby województwem, Ensa państwem, Splandon unią państw, a Orvonton planetą; Havona i Raj to kosmos). I nic to, że nie zdajemy sobie z tego sprawy — wszystkie te składowe zarządzane są zgodnie z boskim planem. Funkcjonują jak doskonale naoliwionych mechanizm; pomimo okazjonalnych zgrzytów.
Wszechświat jest ogromny. A Księga Urantii wręcz brutalnie poszerza nasz horyzont. To fascynujące móc odkrywać go razem z nią. Pamiętajmy jednak, że nie wiedza o wielkim wszechświecie jest nam najbardziej potrzebna, ale odwaga, aby żyć prawdziwą religią. Niezależnie od tego, na jakim szczeblu podróży się znajdziemy.