Księga Urantii oszczędnie charakteryzuje sektory naszego superwszechświata. Zarówno o mniejszym sektorze, do którego należy Ziemia – Ensie, jak i o większym sektorze, którego jest częścią – Splandonie informacji podaje niewiele; szczególnie w porównaniu z opisami innych sekcji superwszechświata.
Sektory pełnią przede wszystkim rolę komórek administracyjnych superrządów. Nie uwzględnia się ich w takich sprawach jak np. nadzór energii duchowej; nie figurują też bezpośrednio w planie ustanawiania w światłości i życiu. W odróżnieniu od innych sekcji administracyjnej organizacji wszechświata, sfery sektorów nie mają stałego obywatelstwa, ani swojego języka (językiem obowiązującym w sektorach jest język superwszechświata).
Na mniejszy sektor składa się 100 wszechświatów lokalnych; to około miliard zamieszkałych planet. Większy sektor obejmuje setkę mniejszych sektorów.
Ensa
W kosmosie ruch jest powszechny. Nie tylko poszczególne ciała niebieskie, jak np. Ziemia wykazują ruch obiegowy i obrotowy. Nam może być trudno to zauważyć od wewnątrz, ale większe zgrupowania planetarne, takie jak wszechświaty lokalne czy właśnie sektory, również się przemieszczają. Z najszerszej perspektywy wszystkie elementy przestrzeni krążą wokół wiecznie stabilnej Wyspy Raj. Centrum obrotowe Ensy znajduje się w chmurze gwiezdnej Strzelca (wokół której krąży nasz wszechświat lokalny — Nebadon).
Sektorami zarządzają Najwyższe Osobowości Trójcy. Mniejszymi sektorami administrują istoty w Przekazach nazywane Niedawnymi Czasu. Ensę reprezentuje trzech takich władców. Ich administracja skupia się głównie na kontroli fizycznej, ujednolicaniu, stabilizacji oraz na rutynowej synchronizacji pracy zarządów wszechświatów lokalnych tworzących dany sektor. Otrzymują oni wszystkie raporty i koordynują wszelkimi rekomendacjami, jakie spływają od Jednoczących Czasu z wszechświatów lokalnych oraz od Wiernych Czasu z konstelacji. We władzy administracyjnej podlegają Doskonalącym Czasu — władcom większych sektorów i to im przekazują swoje sprawozdania, które następnie wędrują do Pradawnych Czasu — do zarządu superwszechświata. W ten sposób nadzór Trójcy rozciąga się od wszechświatów lokalnych, przez konstelacje, sektory aż do zarządu superwszechświata. Jedynie władze systemów nie korzystają z doradców klasy Czasu. W faktycznej pracy Niedawnych Czasu wspiera niezliczona ilość asystentów i współpracowników; także wznoszący się śmiertelnicy.
Ensa jest trzecim z kolei mniejszym sektorem w Splandonie. Prawdopodobnie dlatego jego stolicę nazwano Uminor trzeci.
Uminor trzeci
Uminor trzeci, siedziba władców Ensy, jak zresztą wszystkie planety zarządów wielkiego wszechświata, nie jest efektem ewolucji kosmicznej. Została zaplanowana i stworzona, by pełnić swoją funkcję.
Stolicę Ensy okrąża siedem planet. Prowadzone są tam wyższe studia fizyczne przeznaczone dla wznoszącego się życia. To wstępne szkoły superwszechświata; centra nauczające o sprawach fizycznych i administracyjnych wszechświata wszechświatów. Na tych właśnie planetach wznoszący się śmiertelnicy uczą się i eksperymentują, mające do czynienia z funkcjonowaniem Najwyższych Centrów Mocy trzeciej klasy i wszystkich siedmiu klas Nadrzędnych Kontrolerów Fizycznych. Sfery te są zarazem zarządami tych drugich.
Niedawni Czasu rzadko razem przebywają w stolicy. W swojej służbie konsultują się z Doskonalącymi Czasu z większego, nadzorującego sektora; mogą też reprezentować Pradawnych Czasu na najwyższych radach w Raju czy podczas innych rajskich zgromadzeń; prowadzą również inspekcje na światach stołecznych podległych im wszechświatów lokalnych. Niemniej pomimo wielu różnorodnych zadań wykonywanych poza Uminorem trzecim, co najmniej jeden z tych władców zawsze pozostaje na świecie zarządu.
Splandon
Tria Najwyższych Osobowości Trójcy kierują również większymi sektorami. Doskonalący Czasu, podobnie zresztą jak ich bracia z mniejszych sektorów, współpracują z wieloma istotami; nie tylko ich klasy. Przydziela się im średnich rozmiarów korpusy Niebiańskich Radców, Perfektorów Mądrości i Wszechświatowych Cenzorów; działają z Możnymi Posłańcami, Posiadającymi Wysokie Uprawnienia i Nieposiadającymi Imienia i Numeru. Większa część rutynowych obowiązków większych sektorów należy do Niebiańskich Opiekunów i Asystentów Wysokiego Syna. Zasadniczo personel rządu większego sektora nie różni się od personelu rządu superwszechświata.
Paca większych sektorów koncentruje się przede wszystkim na statusie intelektualnym podległych kreacji. Większe sektory odbierają, rozpoznają, rozdzielają i zgłaszają do sądów Pradawnych Czasu wszystkie sprawy natury proceduralnej i administracyjnej, które mają superwszechświatowe znaczenie. Sądy Doskonalących Czasu podobne są sądom Pradawnych Czasu z superwszechświatów; z tą różnicą, że nie orzekają w sprawach duchowych. Większe sektory nie uczestniczą też we wprowadzaniu w życie planów związanych ze wznoszeniem się śmiertelników.
Planeta zarządu Splandonu — większego sektora, którego Ziemia jest częścią, nosi nazwę Umajor piąty. Splandon to piąty większy sektor superwszechświata Orvonton.
Umajor piąty
Zarząd Splandonu okrąża 70 sfer zaawansowanego, superwszechświatowego szkolenia. Istoty z całego Orvontonu, pracują tam nad przygotowaniem wznoszących się śmiertelników do ich przyszłego rozwoju na drodze wieczności.
Praca śmiertelników na światach Umajora piątego, w odróżnieniu od bardziej fizycznego i materialnego charakteru szkolenia na planetach edukacyjnych mniejszego sektora, w większości jest natury intelektualnej. Nie wiem jednak, co to może oznaczać w praktyce.
Międzynarodowo
Jesteśmy mieszkańcami Ensy; obywatelami Splandonu. A jeżeli przyjąć, że Ziemia jest naszym domem w dosłownym znaczeniu tego słowa, mniejszy sektor byłby naszym krajem; większy sektor unią (system lokalny miejscowością, z której pochodzimy; konstelacja powiatem, wszechświat lokalny województwem, a superwszechświat planetą). Wznosząc się, choćby tylko samą wyobraźnią, na kosmiczne obszary sektorów, ogrom przestrzeni może zabrać dech z piersi. I choć Księga Urantii o tych sekcjach mówi niewiele, możemy być pewni, że i tam czeka nas szkoła; bo zawsze będziemy się uczyć. Ale możemy też mieć pewność, że wszędzie jesteśmy u siebie.