Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że Urantia i razem z nią odosobnione światy są wyjątkowo nieszczęśliwe, ponieważ są pozbawione korzyści płynących z obecności i oddziaływania takich nadludzkich osobowości, jak Książę Planetarny oraz Materialny Syn i Materialna Córka. Jednak odosobnienie tych sfer dało ich narodom unikalną sposobność wykazania wiary i ukształtowania swoistej cechy zaufania w kosmiczną rzetelność, niezależnego od ujrzenia czegokolwiek czy uzyskania jakiegoś innego materialnego poświadczenia. Może się w końcu okazać, że istoty śmiertelne, przybywające ze światów objętych kwarantanną w rezultacie buntu, są niezwykle szczęśliwe. Zauważamy, że takim wznoszącym się istotom bardzo wcześnie powierza się wiele specjalnych misji w tych kosmicznych przedsięwzięciach, gdzie niekwestionowana wiara i wysublimowane zaufanie są konieczne do wykonania zadania.
50:7.1 (578.6)
Wznoszące się istoty z takich odosobnionych światów zajmują swój własny sektor mieszkalny na Jerusem i nazywane są agondonterami, co oznacza, ewolucyjne istoty obdarzone wolą, które mogą wierzyć, nie widząc, wytrwać w odosobnieniu i tryumfować nad trudnościami nie do pokonania, nawet kiedy są same. Takie funkcjonalne zgrupowanie agondonterów trwa poprzez całe wznoszenie się we wszechświecie lokalnym i superwszechświecie; zanika podczas pobytu w Havonie, ale pojawia się znowu zaraz po dotarciu do Raju i wyraźnie się utrzymuje w Korpusie Finalizmu Śmiertelników. Tabamantia jest agondonterem ze statusem finalisty; przetrwał śmierć na jednej ze sfer objętych kwarantanną, która uwikłana była w pierwszy bunt, jaki kiedykolwiek miał miejsce we wszechświatach czasu i przestrzeni.
50:7.2 (579.1)
Agondonter
A